من از ميان قبايل فقر آمده‌ام؛ از متن سرگذشتهاي رنج آور. من از ميان كوچه پسكوچه‌هايي آمده‌ام كه زخم محروميتشان عفونت كرده است.من از ميان خرابه‌هايي آمده‌ام كه آدم را تخريب مي‌كنند؛سقفهايي كه غم نان ، آنها را تا مرز ريزش خم كرده است.

بيا فقط خزنده نباشيم و چرخي بزنيم دور شهرشيراز.وقت اذان، پيش از طلوع آفتاب از فراز برجهاي «معالي آباد» برويم سمت غروب «شهرک مهدي آباد» پشت مخروبه‌ها، كودكان، خسته از خاكبازي بي‌سرانجام،پنهان از چشم هم، آهسته با خورشيد بي‌رنگ سخن مي‌گويند.من از ميان شبهاي قنوت پيرزنان و پيرمرداني آمده‌ام كه هنوز چشم در راه عدالتند و نمي‌دانم چقدرتمنا كفاف نيازشان را مي‌دهد.من از حسرت زندگاني آمده‌ام كه زندگي را نزيسته‌اند و از هق هق كودكي تا هي‌هي كهنسالي شبهاي بي‌كسي و گرسنگي را گريسته‌اند.هزاران زن و كودك بي‌آن كه بخواهند يا بدانند «چرا؟»، زيستن در چنين شرايطي و حتي مرگ و بي‌خانماني در حاشيه خيابانها را تحمل مي‌كنند. شهرکهاي مهدي آباد حجت آباد قنبرآباد، مناطق فقيرنشين ديگري كه هنوز با همه برافراشتگي برجها و گستردگي پايتخت فرهنگي ايران شهر شيرازپنهان نمانده‌اند. مي‌گويند تن و هوس آن جايي بيشتر معامله مي‌كنند كه سيلي فقر، رخسار زنان را آزرده باشد.اما در دلگيرترين كوچه‌هاي جنوب شهر، زير سقفهاي ناايمن كه ايمان را وسوسه مي‌كنند،زناني كه اشك چشمانشان وجدانهاي بيدار را به لرزه در مي‌آورد، هنوز پاك زيستي در خرابه‌هاشان را به ناپاكي در ويرانگاه هوس نفروخته‌اند.

اين المعد لقطع دابر الظلمه اين المنتظر لاقامه الامت و العوج اين المرتجي لازاله الجور و العدوان اين المضطر الذي يجاب اذا دعا...(دعاي ندبه)

يکي از مواردي که براي شهرهاي بزرگ مثل شيراز لازم است مترو مي باشد.چندسالي است که از آغاز به ساخت مترو شيراز مي گذرد و با اين سرعتي که پيش مي رود فکر نکنم بتوانند درساخت اين مترو موفق بشوند.

اخيراشهردار شيراز گفته بود نيمي از بار مالي اين طرح بر دوش شهرداري شيراز است واگرشهرداري ملزم به پرداخت آن باشد ترجيح مي دهيم که شيراز مترو نداشته باشد.

اخيرا يک ماه پيش يک باند مسلح با حفر تونلي در اطراف ميدان اعدام سابق شهر تهران و با دردست داشتن نقشه اي که داشتند قصد دست يافتن به يک مقدار گنج زيرزميني داشتند در حالي که با گنج مزبور فاصله اي نداشتند باارسال گزارش هاي مردمي توسط نيروي انتظامي دستگير و از ادامه حفاري بازداشته شدند.اين باند با کمترين امکانات موجود شامل يک نورپردازي مختصر و استفاده از يک پمپ ابتدايي براي هوارساني در مسير تونل تنها به کمک چند وسيله پيش پا افتاده حفاري از قبيل بيل و کلنگ توانستند طي مدت هفت ماه موفق به حفر تونلي به طول يک کيلومتر شده اند.

پيشنهاد من:بدون غرض خاصي به شهردار شيراز پيشنهاد مي دهم تا از نيروي کار اين باند غيرمجاز به طريق مجاز براي تسريع در عمليات حفر تونل شيراز استفاده شود بخصوص با امکانات پيشرفته اي که در اختيار آنها قرار مي گيرد شايد در عرض يک سال بتوانند تونل مترو را بکنند وشهرداري هم از بار مالي طرح مترو راحت مي شود و شايد آنها هم توبه کردند و آدم شدند.

اين يعني با يک تير دو نشان زدن.

                 تبریک می گویم.

به او گفتم چرا از عشق مي نويسي؟

گفت:تا تو عاشقانه بخواني.

گفتم:چرا گلها در دل زمين مخفي شده اند؟

گفت:براي اين که ياد زمين هميشه خوشبو بماند.

گفتم:مرحم زخمهايت چيست؟

گفت:مرحم زخمهايم صبوري است.

گفتم:کرخه را يادت هست؟

گفت:ياد قبرهاي کنده در آن بخير.

گفتم:نخلهاي کارون را يادت هست چه زيبا بودند؟

گفت:عاشوراهايش زيباتر بودند.

گفتم:طلائيه يادت هست؟

گفت:با شقايقهاي شنهايش آشنايم.

گفتم:سه راه شهادت؟

ناله اي زد و گفت:آنجا ميعادگاه هر عاشقي بود که با خداي خودش وعده شهادت

مي گذاشت. آنجا نقطه وصل آسمان به زمين بود.در انجا بود که ما همت را بدرقه کرديم.

گفتم:دلم براي شلمچه تنگ است؟

گفت:ياد ستاره هاي اسمانش بخير .ياد خرازي بخير.ياد کربلاي پنج بخير.ياد نداي يا زهرا(س)بخير.

گفتم:فکه......؟

گفت:خوشا آنان که رمل هاي گرم سجاده عروجشان شد.

او رفت و من فرياد زدم :کجا؟ گفتا:به خون.گفتم:کي؟ گفتا: کنون.گفتم:چرا؟گفتا:جنون.گفتم:نرو.

خنديد ورفت............

ياد همه سلحشوران جنگ حق عليه باطل بخير.من وقتي شلمچه رفته بودم و ماسه هاي آنجا

را با دستهايم بر داشتم گوئي طراوتي در زمين بود.زمين قدم هاي مرداني شير مرد را هنوز به

 خاطر داشت که بر رويش قدم مي گذاشتند تا بر ديوان پليد يورش ببرند.انجا همه حماسه و

افتخار است.

اخيرا مجلس محترم شوراي اسلامي طرحي را به تصويب رساند که مد و لباس سازماندهي شود وچهار وزارتخانه دولتي ملزم شدند که اين طرح ملي را به اجرا بگذارندو نمايشگاههاي در خصوص لباس ايراني برگزار شد.ولي نکاتي لازم است گفته شود.

يکي از ضروريات انسان پوشيدن لباس است بخش مهمي از تمدن و  فرهنگ جوامع در نوع پوشش است.از وقتي رضاخان پهلوي طرح متحد کردن لباس   به شيوه غربي را در کشور به اجرا گذاشت ديگر مردان حاضر به پوشيدن قبا نبودند و کت و شلوار را انتخاب کردند.حتي عده اي از زنان چادر با روبند  را کنار گذاشتند و پوششهاي غربي را برگزيدند تا اين که در ايران انقلاب شد و فقط زنان ملزم شدندکه موهاي سر خود را بپوشند.در حالي که برخي ملتها از جمله عربها هنوز بر پوشش سنتي خود تاکيددارند ودر مجامع بين المللي ازپوشش ملي خود استفاده مي کنند تا   اصالت هاي فرهنگي خود راحفظ کنند ولي مردم ايران با تاثيري که از فرهنگ پوشش غربي پذيرفته اند ديگر با لباس خاصي شناخته نمي شوند و حتي لباس قوميتها کمتر مورد استقبال قرار مي گيرد مگر مجلس خاصي مثل عروسي باشد.ديگر وقتي که زنان چادري شلوار جين مي پوشند و مردان از پوشش غربي استفاده

مي نمايند جايي براي بحث در مورد لباس و الگوي ايراني نداريم.اگر قرار است پوشش ايراني را ترويج کنيم بجاست نمايندگان محترم مجلس به جاي پوشيدن کت از قبا استفاده نمايند.

اي جوانترين امام شيعه ديديم بر بلنداي غربت به اهتزاز درآمده اي و همتاي جد غريبت امام مجتبي(ع) تا اوج ارتفاعات مظلوميت صعود نموده اي.کدامين زخم بدتر از خنجر فتنه و کينه همسر مي تواند باشد؟آخر کدام زني حاضر است اين خيانت را بنمايد و در اوج خستگي همسر عطش او را با انگوري زهرآلود از کام او بنشاند؟

امامي که در اوج نونهالي پاسخگوي عالمان عصر خويش هستي امامي که در يک شب ازمدينه به مرو مي روي و بر سر پدر حاضر مي شوي تا آيات خدا را از پدر بشنوي.

درود و سلام بر تو و پدران بزگوارت.

سيد ذاكر نه تنها صدا يش و نه سبك و سیاقش بلكه برخي حرفهايش و محتواي شبيه كفر اشعارش جنجال آفرين شد لذا عده اي او را كافر ، خائن و منافق خواندند و برخي ديگر كه ريگي هم در كفششان مي شد پيدا كرد مريد و درويش كويش شدند.

اما دل من چيز ديگري مي گويد سيد هم مثل همه ذاكرهاي اهل بيت عاشق اربابش بود اين برخورد اشتباه برخي افراطيون و خيانت برخي اطرافيونش بود كه چهره ي يكي ديگر از فرزندان زهرا (س) را در انظار بعضی از مردم بي اعتبار كرد.

البته نمي گوييم اشتباه نداشت امّا كيست كه نداند گل بي عيب خداست، جوان پر غرور و پر اشتباه است،اين بزرگانند كه نبايد اشتباهات جواني خود را تكرار كنند و در ارشاد شيوه اي سليقه خود را بروز دهند مثلا در حرم امن اهل بيت امام رئوف به ذاكر امام جسارت كنند.

سيد ذاكر اشتباه داشت امّا برخي بيش از او، البته كه هيچكدام از اين اشتباه به پاي خيانتي كه اطرافيان به ظاهر دوست سيد در حق اين فرزند زهرا كردند نمي رسد آنها كه براي رسيدن به اغراض چند روزه ي خود اين فرزند مظلوم زهرا(س) را وسيله قرار دادند.

اما امان از رسانه به اصطلاح ملی که در مرگ یکی از عاشقان ولایت حتی به خود زحمت پخش یک خبر کوتاه را نداد.

از خداوند منان خواهان مغفرت براي همه شيعيان راستين را داريم. روحش شاد و يادش گرامي باد.

اگر دوستان مايل بودند درباره اين مطلب يا ديگر مطالب نظر دهند ر پستي که نظردهي آن فعال است نظرشان را بنويسند

دکتر علي شريعتي که روز 29 خرداد سالگرد شهادت گونه اوست. از نمونه مرداني است که در حوزه
تفکر و انديشه هاي ديني عمري جاودانه يافته است. بامرگ او تفکر و انديشه هايش زايش دوباره
داشته و نياز دانستن از او هرگز به بي نيازي منجر نشده است.
دکتر درآخرين نامه هاي خود که به نام حسن ومحبوبه انتشار پيدا کرد خودش را مي شناساند در
ابتدا  نامه از سه ضلع قدرت در يک ده حمله مي کند و آنها را باعث عقب ماندگي مي داند به نظرم
به کساني حمله مي کند که دچار يک تحجر فکري مي باشند و بعد از معلمي مي گويد که به
آن روستا مي آيد وبراي دانش اموزانش راه زندگي را روشن مي نمايد.
معلم مي گويد: لازم نيست ما فکر کنيم علي و فاطمه(س) دست نيافتني هستند بلکه هر يک از
ما نيز مي توانيم مانند آن دو باشيم.
دکتر خود مي گويد: پدرم نخستين سازنده ابعاد روحم کسي که براي اولين بار هم هنر فکر کردن
را به من اموخت و هم فن انسان بودن را طعم آزادي شرف پاکدامني عفت روح استواري ايمان
و استقلال دل را بي درنگ پس از آن که مادرم از شيرم گرفت به کامم ريخت.
رهبر درباره او مي گويد:اگر ما يک خصوصيت شريعتي را بخواهيم ذکر کنيم اين است که او با مردم
ارتباط برقرار مي کرد براي مردم حرف مي زد و به زبان مردم سخن مي گفت.از مردم الهام و ياد
مي گرفت.دردهاي مردم را منعکس مي کرد.او از اسلام محکم دفاع کرد و مي گفت:
مومن مسلمان بايد متعصب باشد و اين دژ تعصب را از دور ما برچيده اند تا بتوانند ما را با تيرهاي
مسموم خودشان هدف قرار دهند.
خدايا چگونه زيستن را تو به من بياموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت.......
  روحش شاد و يادش گرامي باد.

اگر دوستان مايل بودند درباره اين مطلب يا ديگر مطالب نظر دهنددر پستي که نظردهي آن فعال است نظرشان را بنويسند.

اگر دوستان مايل بودند مي توانند در قسمتي که نظردهي آن فعال است در مورد قسمتهاي ديگر نظر بدهند.

بانوي خردمندي در کوهستان سفر مي کرد.سنگ گرانقيمتي را در جوي ابي پيدا کرد.روز
بعدبه مسافري رسيد که گرسنه بود.کيفش را باز کرد تا در غذايش با او شريک شود.مسافر
گرسنه سنگ قيمتي را در کيف بانو ديد از ان خوشش امد واز او خواست ان سنگ را به او
بدهد.زن خردمند هم بي درنگ سنگ را به او داد.
مسافر خيلي شادمان و ذوق زده شد که شانس به اين خوبي به او رو کرده است.او
مي دانست ان جواهر ان قدر ارزش دارد که تا اخر عمر او را تامين مي کند ولي چند روز
بعد مسافر که دنبال بانوي خردمند مي گشت او را پيدا کرد و سنگ را برگرداند و گفت:
فکرهايم را کرده ام. مي دانم اين سنگ چقدر با ارزش است ولي ان را به تو بر مي گردانم
با اين اميد که گنج ارزشمندتري به من بدهي.اگر مي تواني همان چيزي را به من بده که
که از درون به تو اين قدرت داد که اين سنگ را به من ببخشي.

اگر دوستان مايل بودند درباره اين مطلب يا ديگر مطالب نظر دهنددر پستي که نظردهي آن فعال است نظرشان را بنويسند.

باید با نگاه معنوی به زن نگریست.