امروزه اكثر كشورهاي جهان شاهد انقلابي در مديريت شهري هستند؛ چرا كه نقش اين مديريت در ارتقاي كيفيت زندگي شهروندان كلانشهرها به گونه‌اي كه زمينه رقابت اقتصادي، انجام فعاليتهاي فرهنگي و اجتماعي و نيز معيشت سالم را فراهم كند، انكارناپذير است. بر همين اساس شهرهاي خواهان توسعه و پيشرفت بدون اتلاف وقت سياستگذاران و شهروندان، به شدت نيازمند مديريت واحدي هستند كه ضمن شركت دادن تمام بخشها و نهادهاي دولتي و خصوصي در فرايند مشاركت، از موازيكاري و در نتيجه تعطيلي برنامه‌ها و طرح‌ها و دست كم تاخير در اجراي سياستهاي تدوين يافته مصون است.  نيازهاي وسيع شهروندان در همه زمينه‌ها از سويي و سياستهاي متعدد و فراوان مديران و برنامه‌ريزان براي پاسخگويي به اين نيازها از سويي ديگر همگي تنها فضايي را فراهم آورده است كه به دليل عدم هماهنگي دستگاه‌ها و سيكل معيوب اداره شهر، اثرگذاري سياستها، جاي خود را به تحليل نيروي انساني و منابع مالي موجود داده و هر دستگاهي ديگري را مسؤول ضعفها و نقايص مي‌داند. ....

بقیه در ادامه مطلب

صدا وسيما که خودش را يک رسانه ملي مي پندارد در مرگ يک بازيگر چقدر خبر و برنامه مي سازد يا وقتي که تعدادي از خبرنگارانش در يک سقوط هواپيما کشته مي شوند چند روز عزاپوش مي شود اينها في نفسه اشکال ندارد وحتي بايد از کساني که در عرصه فيلم و خبر کار مي نمايند بيشتر قدرداني شود نه اين که محدود به يک مرده پرستي شود همانطور که مرحوم منوچهر نوذري از عملکرد سيما انتقاد مي کرد. متاسفانه رسانه ملي اين سياست تک بعدي خود را ادامه داده است وحتي در مورد شخصيتهاي مهم داخلي نيز حاضر به پخش يک خبر کوتاه نيست واگر از رسانه ملي انتقاد بشود به قول آقاي دارابي که سمت معاونت صدا وسيما را بر عهده دارد از دسته انتقادهاي که مغرضانه مي باشد و تا وقتي اين ديد در رسانه ملي است از دست من که هيچ از دست خدا هم کاري بر نمي آيد.

يکي از اين انتقادهاي که به رسانه ملي وارد است درگذشت سيد جواد ذاکر است که حاضر نشدند درباره مرگش خبري پخش نمايند ذاکر اهل بيت مدتي که به جوار حق پيوست اما آن چيزي که در خاطره ها براي هميشه باقي مي ماند صدا و مداحي دلنشين او است اگر او را به کفر متهم مي نمودند شايسته است شاعران را به کفرمتهم مي کردند که معشوق خود را به خدا تشبيه مي کنند.

سيد ذاكر نه تنها صدا يش و نه سبك و سياقش بلكه برخي حرفهايش و محتواي شبيه كفر اشعارش جنجال آفرين شد لذا عده اي او را كافر ، خائن و منافق خواندند سيد هم مثل همه ذاكرهاي اهل بيت عاشق امام حسين (ع) بود اين برخورد اشتباه برخي اطرافيان و خيانت برخي اطرافيانش بود كه چهره ي يكي ديگر از فرزندان زهرا (س) را در انظار بعضي از مردم بي اعتبار كرد.البته نمي گوييم اشتباه نداشت امّا كيست كه نداند گل بي عيب خداست، جوان پر غرور و پر اشتباه است،اين بزرگانند كه نبايد اشتباهات جواني خود را تكرار كنند و در ارشاد کردن سليقه خود را بروز دهند مثلا در حرم امن اهل بيت امام رئوف به ذاكر امام جسارت كنند. سيد ذاكر اشتباه داشت امّا برخي بيش از او، آنهايي که بي جهت او را به کفر و زنديق متهم نمودند وآنهايي که از او بت ساختند به دورش گشتند.

از خداوند منان خواهان مغفرت براي همه شيعيان راستين را داريم. روحش شاد و يادش گرامي باد.

میلاد منجی عالم بشریت مبارک باشد

شهدا با اهداف مشخص و با اين يقين قلبى به جبهه‌هاى حق عليه باطل شتافتند كه مى‌دانستند شايد ديگر بازگشتى در كار نباشد، و دست‌‌يابى به اين يقين مسلما ناشى از تفكر، تعقل و بررسى همه جانبه است؛ بنابراين اگر انتخاب مسيرى با تفكر همراه باشد،حقيقتى نيز در آن نهفته است.

بنابراين بايد از تكرار اسطوره‌گرايى بيش از حد و آسمانى جلوه دادن و غيرقابل دسترس بودن  شهدا پرهيز كنيم و آن‌ها را هر چه قابل لمس‌تر و زمينى‌تر تصوير كنيم .

ايثارگران و در اين ميان شهدا مثل همه مردم، عادى زندگى مى‌كردند و شايد قبل از شهادت هم برخى مشكلاتى در زندگى داشته‌اند.اما حضور در فضاى معنوى جبهه‌ها روحيات آن‌ها را تغيير داده بود و بعد از شهادت به عنوان انسان كامل الگوى ديگران شدند.

در فرهنگ‌هاى غيردينى كه ماهيت ايثار براساس ماديات است نه معنويات، شايد اسطوره هم جايگاهى داشته باشد. اما اين مورد در فرهنگ دينى ما مصداقى ندارد چون حقيقت دين اسلام روشن است. به ياد داشته باشيم تبيين و تشريح منطقى روحيات و اهداف شهدا تنها راه شناساندن حماسه آفرينى آن‌ها به جهانيان است و از اين راه است كه شهدا قابل دست يافتنى شده و ديگران را به خود جذب خواهند كرد و در غير اين صورت بايد تابلو ورود ممنوع به اين حيطه را به همه نشان دهيم كه اين امر نيز هيچ‌گونه سازگارى با ارزش‌هاى دفاع مقدس ندارد.اگر به گلزار شهدا رفته باشید شهدایی مثل شهید همت شهید خرازی و....وجود دارند که سمتهایی مانند فرمانده لشکر و معاونت داشتند ولی هیچ کدام دارای درجه نبودند اینها سرداران بی درجه بودند که جان را که باارزشترین کالا برای آنها بود در طبق اخلاص گذاشتند و در راه دفاع از میهن به شهادت رسیدند.

این روزها مثل این که قیمت مرگ و زندگی انسانها آن قدر نزول کرده که دیگر جایی برای شیون و زاری که هیچ حتی دریغ از این که چنین مرگی برای چند روزی ذهنمان را مشغول می کندوتنها هر از گاهی برای مرحوم طلب استغفار می کنیم یا می گوییم افسوس!

از جمله چنین مرگهایی درگذشت اکبر محمدی بود.اکبر محمدی که در غائله 18 تیر 1378 به همراه برادرش و احمد باطبی و چندین نفر دیگر دلیل اغتشاش دستگیر و به زندان محکوم شدند از جمله افرادی بود که به شهادت دوستان و نزدیکانش در این غائله هیچکاره بود شاید به تحریک دیگران وارد ماجرا شد به هرحال اکبر محمدی تقصیر چندانی نداشت.مقصر اصلی کسانی بودند که پشت افرادی مثل محمدی و باطبی پنهان می شدند و صحنه را شلوغ می کردند مثل صوراسرافیل وغیره.

کاش نظام قضایی جمهوری اسلامی با رافت بیشتری با این افراد برخورد می کرد و نه به خاطر یک جوزدگی سالیان طولانی از عمرشان را در پشت میله های زندان بگذرند.چه تاسف از این که اکبر محمدی به این بازی بی حاصل ادامه داد و دست به یک اعتصاب غذای بیهوده زد شاید خود را قهرمانی می پنداشت که پشت میله های زندان مردمی به انتظارش ایستاده اند.در این روزگار که مردم در لاک خود فرو رفته اند و نمی دانند در همسایه بغلی چه خبر است!

قصه او قصه کسانی که بازی خوردند و استفاده آن را همان باز یگردانهای که در آن سوی آبها به خوشی و عیاشی مشغولند می برند واقعا جای تاسف است!