وقتی روی یک موضوع در مورد دین صحبت می شود،گروهی بدون هیچ استدلالی انسان را به ضدیت با آن دین متهم می کنند.در مورد این که ما شیعه هستیم و طبق روایات باید به پیامبر و ائمه و فرزندان خلف آنها احترام بگذاریم،روی این موضوع هیچ شکی نیست.

اما اگر دقیق شویم،شیعیان ایران خیلی به افراط کشیده شدند.فقط یک بررسی کوتاه می کنم و هدفم ریشه یابی این موضوع نیست.در مورد امام رضا (ع) و حضرت معصومه(س) و برخی امامزاده ها که به نقل محکم تاریخ شکی نیست،که در مکان فعلی خود درگذشته اند.اما بیشتر امامزاده ها به طور معمول سند تاریخی در مورد محل دفن نیست و حتی در مورد محل شهادت و دفن آنها اختلاف است.مثلا در شیراز یکی از امامزاده های معروف حسین ابن موسی کاظم(ع) معروف به سید علاءالدین حسین است،که آرامگاه باشکوهی در خیابان آستانه شیراز دارد.در نزدیکی طبس آرامگاه این امامزاده قرار دارد!

یا  در حرم احمد ابن موسی(ع) معروف به شاهچراغ در شیراز؛پایین قبر امامزاده محمد ابن موسی کاظم(ع) قبر فرزندش ابراهیم مجاب قرار دارد.هر کسی که به زیارت امام حسین(ع) برود،می داند در نزدیکی جوار حرم در راستای قتلگاه،قبر سید ابراهیم مجاب است.به نظر من این قدر به افراط کشیده شدیم که از خودمان امامزاده می سازیم.در روستای جرسقان از توابع شیراز،مردم روستا معتقدند که دانیال پیغمبر در این روستا در گذشته است و برای او آرامگاهی ساخته اند.من بعد از تحقیقاتی که نمودم،فهمیدم در حقیقت سالیان قبل شخص عالمی به نام شیخ دانیال_سید هم نبوده است_در این روستا زندگی می کرده است و مورد احترام اهالی روستا بوده است.

حتی یکی از زوار ایرانی در عراق به من گفت:"کاش می شد قبور ائمه را از عراق
به ایران منتقل می کردند."

گاهی ما نسل سومی متهم می شویم،که شناختی نسبت به کسانی که برای انقلاب زحمت کشیدند و تحمل رنجهای بسیاری و شکنجه شدند؛نداریم.فارغ از هر مسلک و حزبی به نظر من هر کس که برای هر انقلابی متحمل رنج و زحمت شود،با این که عقیده و مذهب او را قبول نداشته باشم؛باید برای او ارزش قایل شد.اشخاصی مثل لنین در انقلاب بلشویکی روسیه؛چه گورا،کاسترو در انقلابهای کشورهای آمریکای لاتین و الی غیره.

به نظر من از شخصیتهای که برای این انقلاب زحمت بسیار کشید،شهید محمد منتظری و پدرش بود.من در مطالعه کتابهای که در ارتباط  با اسناد ساواک درباره فعالیت انقلابیون به چاپ رسیده است،اسم این دو نفر را بسیار دیده ام.که در برخی اسناد و روایات دوستانشان متحمل زندانهای طویل المدت و شکنجه های بسیار شده اند.

شهید منتظری ازمبارزین انقلاب در زمان شاه و نمایندهای مجلس دور اول و از مخالفین سرسخت بنی صدر بود،که بعد از برکناری بنی صدر در حادثه تروریستی ٧ تیر سال٦٠ به شهادت رسید.دو قبر از او است،اولی برای یادبود که در محل یادمان شهدای هفتم تیر در بهشت زهرا است و جسد ایشان را در جوار حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده اند.در بالای قبری که جوار حرم است،نوشته ای به نقل از امام خمینی است.امام از دست دادن منتظری را به پدرش تسلیت می گوید و به او تبریک می گوید،که از شخصیت عالمی چون پدرش این چنین فرزندی به وجود آمده  است.

چیزی که برای من خیلی عجیب بود،این بود،با این تعریفی که امام از او و فرزندش نموده بود.در محل بنای یادمان سر هر شهیدی که می رفتم و پدری داشت که از لحاظ مذهبی یا سیاسی شناخته شده بود،در روی سنگ فبر نوشته بودند؛مثلا فرزند آیه الله فلانی.

ولی نکته جالب این بود که در روی سنگ قبر شهید منتظری نوشته بود،فرزند حسینعلی.اگر ما نسل سومی ها متهم به بی توجهی به شخصیتهای مذهبی یا سیاسی مثل دکتر شریعتی،بهشتی و غیره باشیم.علتش این است که شناخت چندانی نسبت به نسل اول و مبارزین انقلاب نداشته ایم.ولی از کسانی که در راس حکومت هستند،این خیلی عجیب است که سابقه مبارزه همرزمان خود را به این سادگی فراموش کنند و از درج یک عنوان برای کسی که روزی عنوان نایب الامام را داشت پرهیز کنند.

یاد سخنی از مرحوم خلخالی افتادم_که حاکم شرع اول انقلاب بود_.:"انقلاب برخی ازفرزندان خود را قربانی می کند،چه برسد به من که نامم صادق است."

دیروز ظهر که با سرویس از زندان بیرون می رفتم،مددکار یکی از بندها را دیدیم و با تا مسیری هم سفر شدیم.این را بگویم یک بار یکی از کارمندهای زندان برای من از دوران شاه تعریف می کرد و در زمان شاه زندانبان بوده است.می گفت در زمان شاه سلولهای انفرادی بود که به آن سگدونی می گفتند و زندانی را برای تنبیه به داخل آن می انداختند و زندانی در طول مدتی که در سگدونی بود فقط می توانست نیم خیز راه برود و طوری بود که آرزوی مرگ می کرد.با این که نظام قضایی حال بهتر از زمان گذشته است ولی ایراداتی باز دارد.

از مددکار پرسیدم وظایف شما چی؟گفت این که پرونده زندانی را بررسی کنیم و در دادگاه حضور پیدا کنیم و از حقوق شهروندی او دفاع کنیم.به او گفتم چرا با خانواده زندانی ها تماس نمی گیرید و سعی نمی کنید مشکلاتشان را حل کنید.گفت به ما تهمت ارتباط نامشروع با خانواده متهم و اخذ رشوه می زنند..

سر سرباز هخامنشی به تاراج رفت.ابتدا به ساکن آن را می دزدند و آن را مخفی می کنند.٣٠ سال که از تاریخ دزدیدن آن گذاشت دزدی را در بزرگترین حراج دزدی خانه جهان،ساتبی لندن به فروش می گذارند؛این غربیها هم عجب دزدهای قهاری هستند و ما شرقیها هم عجب آدم های بیکاری.راحت می گذاریم دزدها میراث ما را به تاراج ببرند و بعد به رئیس دزدها شکایت آقا یا خانم دزد را می کنیم.غافل از این که کلی از میراث ما را به یغما بردند و خجالتش برای مسئولین فرهنگی کشور که اعلام می کنند که تو حراج ساتبی شرکت نمی کنند،چون دزدها پررو می شوند و باز برای دزدی می آیند،غافل از این که اینها دزدهای قهاری هستند و تا وقتی که ما نسبت به میراث کشور بی مبالاتیم،آنها برای دزدی آماده هستند.ناشناسی میراث فرهنگی یک ملت را به قیمت ٢/١ میلیون دلار می خرد و به یک موزه که آثار فرهنگی را به نمایش می گذارد،هدیه می کند.چه کسی از ما ایرانیها به این هدیه شایسته تر است؟!!!!!!!!!!!

این روزها یک سری آدم بیکار برای من ایمیل می زنند،که شما برنده چندین میلیون دلار شدی،تا فرصت دارید نسبت به پر کردن یک فرم و فرستادن مقداری پول برای ما اقدام کنید،تا جوایزتان را برای شما بفرستیم.

خدایا نمی دانم از دزدان وطنی بنالم یا از دزدان غربی.شیطان هم که این روزها توبه کرده و دم و دکانش را بسته است.امان از دست این الیاس نماها که دست شیطان را هم از پشت بستند.

کشوری که در حدود 2 میلیون معتاد دارد،باید مواد مخدر به کشور وارد شود،تا نیازهای آنها بر طرف شود.قاچاقچیان مواد مخدر خیلی کم راسا اقدام به حمل مواد مخدر به کشور می کنند و از اجیر گرفتن کسانی که برای رفع نیاز خود یا طمع ورزی استفاده می کنند.من در زندان فقط یک قاچاقچی می شناسم که بلوچ و سنی مذهب است،انسان متشرع و امام جماعت اهل تسنن است.از او درباره حرمت مواد پرسیدم.گفت:"در مذهب ما حرمتی ندارد و به عنوان یک شغل به آن نگاه می کنیم."

با نگاه اصولی که جمهوری اسلامی به اعتیاد دارد و معتاد را بیمار می داند.کسانی که به جرم اعتیاد به زندان معرفی شوند،فقط به جریمه و حضور در کلاسهای ترک مواد مخدر معرفی می شوند.یکی از روشهای خوب دوره ترک با مصرف متادون است.که در طی این دوره از معتاد سم زدایی و او را به ترک تشویق می نماید.اما مهمترین فاکتور در ترک به نظر من حمایت خانواده معتاد از او و پشتکار خودش است.که من این را مشاهده کردم.

بیشتر زندانیان علاوه بر اعتیاد به جرم حمل مواد مخدر دستگیر شده اند و حبس را طی می کنند.مجازات حمل مواد با هم فرق می کند و این که کجا دستگیر شوند.کسانی که معتاد نیستند و جرمشان فقط حمل است،در زندان راحتترند.به خاطر درآمد خوبی که پس انداز کردند،از همه نوع امکانات جانبی برای خوشان استفاده می کنند.یکی از اینها را می شناسم،که ماشین ٣٠ میلیونی در پارکینگ بیرون زندان گذاشته است،که روزهای که به مرخصی می رود،از این ماشین استفاده کند.یا بهترین نوع مواد غذایی را از فروشگاه می خرند.

اما بیشتر زندانیان علاوه بر حمل،معتاد هستند و پس انداز خود را صرف خرید مواد می کنند.از این قسمت به بعد را در ادامه مطلب قرار می دهم.

1. تنها بفكر خود نباشیم_ریحانه
2. پيشگفتار _زهرا
3. تاجر و ماهی گیر _مرجان
4. عجب صبری خدا دارد_خاتون عشق
5. دوباره_طاهره
6. بغض هزارها درد مجال سخنم نمی دهد _رسول تجلی زاده
7. سفرنامه زنجان_فرهاد باغشمال
8. سپاسگذاران اندکند_زهره
9. به یا شهید_کوثر

 یکی از نکاتی که در دین اسلام سفارش به آن شده است،فرستادن صلوات بر پیامبر است.دو آیه از قرآن است،که در اولی سفارش به فرستادن صلوات و دیگری به این سفارش شده است که در حضور پیامبر ادب رعایت شود."لاترفعوا اصواتکم فوق صوت نبیکم"

زوار ایرانی وقتی دور ضریح مبارک امام علی و امام حسین(ع) طواف می نمایند،به صورت فریاد زدن طلب صلوات می کنند و یا با فریاد زدن یا حسین می گویند.گاهی اوقات ماموران امنیتی حرم مجبور می شوند،بیایند و تذکر دهند.یک بار یکی از مامورین به زوار ایرانی گفت:"مگر نباید ادب در حرم حفظ شود و احترام ائمه رعایت شود."

روز آخری که کربلا بودم.پنجشنبه بود و شب مخصوص امام حسین(ع) بود.با توجه به خلوتی روزهای قبل و در گیریهای که در نیمه شعبان در نزدیک حرمین شده بود و خودم هر لحظه امکان یک بمب گذازی می دادم.فکر نمی کردم حرم شلوغ باشد.وقتی وارد حرم امام حسین شدم،با خیل عظیم جمعیت روبرو شدم.کاملا مشخص بود زوار عراقی هستند.روزهای قبل زوار ایرانی برتری داشتند.از ضریح سید ابراهیم مجاب تا ضریح امام ٥ دقیقه بیشتر راه نبود.ولی من مجبور شدم نیم ساعت آن مسیر را طی کنم.

خصوصیت جالبی که در زوار عراقی دیدم.هر چند دقیقه یکی از زوار عراقی طلب فرستادن صلوات می کرد و دیگر زوار با احترام و ادب به صورت دعا صلوات می فرستادند.