يکي از دوستان مطلب جالبي در مورد زن نوشته است من نظرش را در وبلاگم مي آورم.
نوشته ايشان به معناي تاييد يا رد من نيست.شما مي توانيد موافقت يا مخالفت خود را با
نظر ايشان يا مطالب ديگر من در پستي که نظردهي آن فعال است بنويسيد.آدرس وبلاگ
ايشان:http://www.sahel-oftadeh.blogsky.com و اين هم نظر ايشان:
 آنان زنان را در رديف حيوانات اهلي مي دانستند و در سالهاي قحطي آنها را کشته و
مي خوردند و زنان را پس از مرگ شوهر فداي شوهر مي کردند.
زن در فرانسه
فرانسويان اعتقاد داشتند زن رفيق مار و فرستاده شيطان است که براي بقاي نسل به
شکل انسان درآمده است. مجمع ديني فرانسه درباره ماهيت زن چنين نظر داد : " زن
انسان است اما براي خدمت مردان آفريده شده است."
زن در ايران باستان
انديشه ايرانيان باستان درباره زن نسبت به ديگر اقوام ما قبل يا هم عصر خويش از وضعيت
بهتري برخوردار بوده است.
در تاريخ گذشته ايران زنان داراي شخصيت حقوقي نبوده و در شمار اشياء و تحت قيوميت
مردان قرار داشتند. مي توان به ازدواج هاي شرم آور عصر ساسانيان اشاره کرد.
زن در اعراب جاهليت
خداوند در آياتي اشاره به اين حقيقت دارد: " و اذا بشر احدهم بالانثي ظل وجهه مسودا و
 هو ... "(نحل/58و 59) : هنگامي که به يکي از انان بشارت دختر داده مي شود که خداوند
 دختري به تو داده آنچنان از فرط ناراحتي چهره اش تغيير کند که صورتش سياه و مملو از
خشم و غضب گردد از قبيله اش متواري شود آيا اين ننگ را بر خود بپذيرد و يا آن را زنده در
زير خاک پنهان سازد؟ چه حکم بدي مي کردند."
عقيده کشيشان مسيحي درباره زن
وضعيت زن در آيين مسيحيت نيز از جايگاه مناسبي برخوردار نبود.
در رساله اول پولس آمده: " مرد از زن نيست بلکه زن از مرد است. و نيز مرد به جهت زن
آفريده نشده بلکه زن براي مرد آفريده شده است." و اين نگرش منفي در تعاليم کشيشان
 مسيحي نيز ديده مي شود. در انديشه و تعاليم کشيشان مسيحي نيز وضعيت زنان نابسامان
بود و حقوق آنان تضييع مي شد. زيرا آنان را عامل سقوط مرد مي دانستند. هانري هشتم
پادشاه انگلستان حکمي صادر کرد که بر طبق آن، زنان، دزدان و ارواح خبيثه حق نداشتند
کتاب مقدس را لمس کنند.
 و چنين فرمود: " و من آياته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا لتسکنوا اليها و جعل بينکم
مودة و رحمة "
" از نشانه هاي او اين است که براي شما از خودتان همسراني آفريد که با آنان آرام گيريد
و در ميان شما دوستي و مهرباني افکند. "
در قرآن کريم 400 آيه در مورد زنان نازل گرديده که بيانگر اين اهميت و اهتمام اين کتاب الهي
 به نقش زنان است.زن در اسلام به عنوان رکن   خانواده و نيمي از پيکره اجتماع از جايگاه
  ارزشمند و والايي برخوردار است.
زن در يونان باستان
اعتقاد يونانيان بر اين بود که زن زائيده شيطان و عضو پاک نشدني است لذا او را در هيچ
کاري مداخله نمي دادند.
 زن در روم باستان
در اعتقاد روميان نسبت به زنان چنين نقل شده: زن مظهر شيطان و از انواع ارواح موذيه بود
و به اين خاطر از خنديدن و سخن گفتن او جلو گيري مي کردند. در روم هميشه زنان تحت
کفالت بودند. مادر بودن يا همسر بودن در اين باب دخيل نبود. زنان رومي در حقيقت اشخاص
به شمار نمي آمدند، بلکه جزو اشياء بودند و پس از مرگ مانند اشياء به ارث برده مي شدند.
روميان مي گويند: " نه خر را مي توان اسب ناميد، نه زن را انسان."
زن در هند
آنان زن را دروازه اصلي جهنم مي دانستند. زن را موجودي فرعي براي مرد به حساب
مي آوردند. تا روزي که مرد زنده بود، همسرش حق حيات داشت و روزي که شوهر از دنيا
مي رفت، زن را زنده زنده با او دفن مي کردند. زيرا که زندگيش پس از شوهر ارزش ندارد.
و بايد در قبر خادم شوهر باشد.
زن در چين
اگر دختري متولد مي شد، خويشان و نزديکان به اقوام نزديک طفل تسليت مي گفتند.
دختران را زنده زنده مي کشتند. يا به صحرا مي افکندند. چينيان خداوند را خالق پسران
و شيطان را خالق دختران مي دانستن-د. لذا پسر در نزد آنان برکت و دختر طوق لعنت بود.
 زن جسما و روحا در اختيار شوهر و پيوسته مورد تحقير و آزار قرار مي گرفت.
 
نتيجه منطقي: فکر نکنيد اين عقايد گذشتگان است بلکه به نحو پيشرفته تري مي توانيد
در سايتها و وبلاگها اين عقايد را مشاهده نماييد.با همان ديد ابزاري به زن نگاه مي کنند.

باید با نگاه معنوی به زن نگریست.

 

نوشته شده توسط کاکوشیرازی در 85/05/03 ساعت | لینک ثابت