پيامبر اکرم

شيخ صدوق(ره) در معاني‌الاخبار از امام حسن مجتبي عليه‌السلام روايت کرده است:«پيامبر اکرم صلي ‌‌الله عليه و آله در چشم هر بيننده، با عظمت و موقّر بود. روي نيکويش چون ماه تابان درخشنده، قامتش متوسط، سري متناسب، مويي پيچيده، صورتي سفيد و نوراني، پيشاني پهن و فراخ و ... داشت .

حضرت، قدم‌هايش را آهسته از زمين بلند مي‌کرد و به آرامي بر زمين مي‌گذاشت. چشم‌هاي مبارکش بيشتر به زمين متوجه بود و به کسي خيره نگاه نمي‌کرد و هر کس را مي‌‌ديد ابتدا سلام مي‌کرد.سخن گفتن آن حضرت، متفکرانه بود و اکثر اوقات سکوت مي‌کرد جز در مواقع ضرورت، سخن نمي‌گفت. هنگام تکلم به آرامي لب به سخن باز مي‌کرد و کلامش نيز کوتاه، جامع و بدون تفصيل زياد بود. خُلقش نيکو بود و به کسي جفا نمي‌کرد و کسي را حقير نمي‌شمرد. نعمت الهي در نظرش بزرگ بود و هيچ نعمتي هر چند کوچک را مذمّت نمي‌کرد، بلکه همواره تعريف و تمجيد مي‌نمود. ناملايمات، هرگز ايشان را به خشم نمي‌آورد، ولي چون حقي را پايمال شده مي‌ديد از خشم، کسي ايشان را نمي‌شناخت... .»(1)

1- سيره و سنن پيامبر اکرم، ص31 و 32.

سيماي پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله، اميرحسين عليقلي