بین الحرمین

وقتی انسان کلمه بین الحرمین را می شنود،بی اختیار یاد بین الحرمین کربلا می افتد.اما چند سالی است که بین الحرمین شیراز هم قصه جالبی پیدا کرده است.منطقه ای در شیراز که بین دو امامزاده به نامهای حضرت احمد بن موسی معروف به شاهچراغ و حضرت حسین بن موسی معروف به علاءالدین حسین قرار گرفته است.از قدیم این منطقه دارای یک بافت قدیمی بوده است.شهید دستغیب در این محل می زیسته است و با وجود تاکیدهای  که در این محل زندگی نکند و از لحاظ امنیتی مورد تایید نمی باشد.در این محل زیست،تا این که در 20 آذر سال 60 در اثر یک بمب گذاری انتحاری به شهادت رسید.

این منطقه با وجود بافت قدیمی دارای ابنیه های تاریخی جالبی از جمله مسجد جامع عتیق و چند مدرسه قدیمی و مسجد می باشد.چند سالی است که شهرداری شیراز با مجوز شورای شهر دست به تخریب گسترده این منطقه زده است و با دروغ و فریب زیر قیمت کارشناسی خانه های مردم را خریدند و تخریب نمودند.قرار بود یک خیابان بین دو حرم برای سهولت تردد زده شود؛ ولی بعدا با همکاری شورا و کمیسیون ماده 5 این منطقه را تبدیل به منطقه تجاری_فرهنگی(این فرهنگی را از کجا آوردند،من نمی دانم) بنمایند.فقط یک وقت من در روزنامه خبر خواندم،که شورای دوم مصوبه شورای اول را در تخفیف به یک سرمایه دار که در حدود یک میلیارد تومان می شده است،لغو کردند.این تخفیف شامل قسمت کوچکی بوده است.

شورای شهر فعلی هم که با یک انتخابات به ظاهر دمکراتیک بالا آمد و یک پوستر تبلیغاتی نفر اول این دوره شد.شورای که به جای تخصص،درگیریهای شهری در آن موج می زند.در هنگام تبلیغات یکی از کاندیدها که الحق شایسته بود و رای نیاورد،آقای رئیسی که شهردار سابق منطقه 5 بود.می گقت:چرا شورای شهر بیشترین امتیازهای شهری را نصیب مناطق شمال شهر می نماید.

در آخر فکر نکنم این منطقه مثل اصفهان که برج در یک محل تاریخی ساختند،کسی واکنش نشان دهد،آخر آنجا زیر نظر یونسکو بود؛ولی اینجا شهرداری خودش تصمیم می گیرد.برجها ساخته می شود و یک بافت تاریخی با سابقه کهن و اماکن تاریخی آن مثل اماکن تاریخی زیر آبهای سد سیوند به فراموشی سپرده می شود.