پيام حضرت آيت‏اللَّه سيدعلى‏محمّد دستغيب

بيانيه‏اى را مشاهده كردم كه جمعى از نمايندگان مجلس خبرگان رهبرى صادر كرده‏اند. اينجانب بعنوان يكى از اعضاء خبرگان و منتخب مردم فارس عرض مى‏كنم: مى‏فرماييد چهل ميليون نفر در انتخابات شركت كردند؛ امّا سؤال اينجا است كه سخن اكثريت ايشان اين است كه رأى ما كجا رفت؟ اگر شما به اين خواسته آنها احترام مى‏گذاشتيد و اهميت مى‏داديد كه الان هم دير نشده، چنانچه صندوقى باقى باشد باز شمارى مى‏كرديد، بر شما معلوم مى‏شد كه خواست آنها غير عقلايى نبوده.

 بعضى افراد فكر مى‏كنند كه دفاع از خطبه روز جمعه 26/4/88 آيت اللَّه هاشمى دفاع از شخص هاشمى و مقابله با مخالفين هاشمى است؛ در صورتيكه هر شخص فهيم اين خطبه را تقدير مى‏كند و نقطه قوّت جهت استمرار جمهورى اسلامى ايران مى‏داند؛ چون مطالب جناب آقاى هاشمى همان مطالبات مردم است كه امام امت‏(رحمه الله) براى آنها احترام قائل بود.

 شما آيت اللَّه هاشمى رفسنجانى را نصيحت كرديد، امّا ظاهراً فراموش كرده‏ايد كه ايشان بعد از فوت امام امت‏(رحمه الله) بدون فوت وقت و با وجود حضرات آيات صافى گلپايگانى و اردبيلى و مشكينى و امينى و ديگر بزرگان از علماء، ايشان براى حفظ نظام همه توان خود را گذاشت و با سخنان خود خبرگان را آماده كرد كه به حضرت آيت اللَّه خامنه‏اى رأى بدهند، با آن حساسيّت زمانى كه يقيناً مكتوب است؛ آنگاه كسى نگفت خلاف نظام سخن مى‏گويد و خلاف نظام عمل مى‏كند، موجب تفرقه شده، امّا اكنون كه حقايقى بر خلاف ميل شما مى‏گويد و بر همه شما خوب واضح است كه حقيقت چيست حالت اعتراض داريد. اين انصاف است؟ پس غرض از اين بيانيه حفظ نظام نيست.

 شما توصيه به اخلاق مى‏كنيد خوب بود از آن همه خلاف شرع‏ها كه در مناظره تلويزيونى روى داد نهى مى‏كرديد، و خوب بود شما به شكنجه‏هاى نامشروع در زندانها كه هر روز جسدهايى تحويل داده مى‏شودّ اعتراض مى‏كرديد. مطمئن باشيد كه مردم اگر با آنها به صداقت رفتار شود همه مخلص علماء و روحانيون صادق هستند. شما را بخدا هنوز هم دير نشده، در عوض اين همه تهمت‏ها، سركوب ها، نسبت ارتداد دادن، ضد ولايت فقيه خواندن، نسبت به عمّال خارجى دادن و متهم كردن افراد به دستور گرفتن از خارج و براندازى نظام و هر شخصيّت و يا جمعيّتى را بنحوى از اطراف خودتان دور كردن، بياييد در عوض اين كارها، دست مهر و محبت بسر مردم بكشيد؛ زندانيها را آزاد كنيد؛ عذر خواهى كنيد؛ با آزادى آنها به خواست اكثريت گوش دهيد؛ ببينيد چقدر لذّت مى‏بريد از دوستى، از محبّت واقعى، از رحمت خداوند.

 ضمناً قابل توجه اينكه، بيان مى‏شود اعترافاتي در زندان صورت گرفته بعنوان مدرك جرم، بايد گفته شود كه هيچ مرجعى چنين فتوايى جهت صحّت چنين اعترافاتى نمى‏تواند بدهد. لذا از نظر شرعى و قانونى مدرك نمى‏باشد.

 

اللّهمّ اجعل عواقب امورنا خيراً.

سيد على محمّد دستغيب 4/5/88